Over André

André Birkhoff

In 1963 zag ik het levenslicht te Amsterdam. Ik heb een normale jeugd gehad met daarin voor mij een aantal herinneringen die achteraf gezien op mijn hooggevoeligheid wijzen.

1e dag kleuterschool
Ik kan mij de eerste dag van de kleuterschool nog goed herinnneren. Ik werd door mijn moeder naar school gebracht die bewuste dag. Ik was niet echt voorbereid en voelde ik me angstig en bedrukt over hetgeen wat komen zou. Ik geloof, nu terugkijkend, dat mijn moeder zenuwachtiger en angstiger was dan ik over het feit dat zij haar eerstgeborenen naar school moest brengen.(overnemen van emotie's van andere is typisch HSP)

Afijn ik loop aan de hand van mijn moeder de school in en weet dat ik mij vastklamp aan haar rokken. De school had een lange houten gang daar de school gevestigd was in een soort keet. Het rook er naar hout en de vloeren kraakte. Het licht viel in stralen naarbinnen waardoor er kringen van licht de vloer in beweging brachten.

Na wat geharrewar werd er een vrouw voorgesteld ( wat later mijn juffrouw bleek).Het gekke was dat ik haar uitgestoken hand vol vertrouwen beetpakte en zo met haar meeliep. Ik herinner haar jurkje, haar krullen en het onwaarschijnlijke licht wat ze uitstraalde waardoor ik vol vertrouwen met haar meeliep!

Lagere school
Ik kan mij ook herinneren dat ik de eerste dag naar de lagere school ging en dat ik de klas binnen stapte en dat aan het plafond vierkante blokjes in het rood hingen. Als een soort van decoratie, vol met letters en cijfers. Ik weet dat dat diepe indruk op mij maakte maar ik er geen snars van begreep.

Nu begrijp ik dat deze overvoering van indrukken voor mij teveel was (een overvloed van indrukken zorgt er in het algemeen voor dat een HSP er snel moe is zich onrustig voelt en dan tijd en ruimte voor zichzelf nodig heeft!). Deze indrukken zijn lang bij mij geweest op latere leeftijd kreeg ik ook te horen dat ze mij de donker kijker noemde. Ik zie nu dat het donker kijken een uitlating was om de vele indrukken te kunnen verwerken.

Ontdekking Magnetiseren
In 2012 tijdens een meditatie sessie heb ik spontaan ontdekt dat ik vermogen in mijn handen heb om te magnetiseren. Ik zat namelijk naast iemand waar ik mijn hand achter haar rug hield en zij mij vroeg wat ik aan het doen was. Omdat door die handlegging haar hart meer open ging staan.

Door een aantal zetjes hier en daar ben ik dan ook het magnetiseren gaan praktiseren. In de periode van 2012 tot heden ben ik me steeds bewuster geworden van mijn hooggevoeligheid en kan ik dit ook steeds meer inzetten in mijn praktijk. Door mijn bewustwording van hooggevoeligheid krijg ik tijdens het magnetiseren steeds vaker ingevingen of beelden die een aanwijzing zijn voor degene die behandeld wordt.